O NAS

O żywotności, sile i wartości każdej organizacji stanowią tworzący ją ludzie, decydujący o wszystkich aspektach jej działalności, sukcesach i porażkach. Nasze Koło miało i nadal ma szczęście do etycznych myśliwych, wspaniałych organizatorów i dobrych gospodarzy. Dzięki nim koło pokonywało zakręty losu i trwa.

Sztandar Koła

Sztandar Koła

Dekret o Prawie Łowieckim z 29.10.1952 roku znosił tradycyjne powiązanie prawa do polowania z własnością gruntu. Akty wykonawcze do wzmiankowanego dekretu mówiły o zasadach tworzenia obwodów łowieckich na terenie kraju, które zaczęły powstawać od roku 1954. W tych warunkach w wielu kołach dokonano ich podziału, aby stworzyć możliwość wydzierżawienia nowych, większych terenów do prowadzenia gospodarki łowieckiej.

Koło Łowieckie 166 (później 23 “OMYK”) utworzone zostało w maju 1955 roku przez kilku myśliwych – byłych członków koła 109.

Inicjatywa założenia koła łowieckiego powzięta została przez grupę myśliwych, w skład której weszli: Czesław Ciesielski, Kazimierz Kurzawski, Michał Maciejewski, Michał Świergiel, Krystyna Trawińska, Henryk Zaworski, Jan Żebrowski, Mikołaj Potapczuk, Henryk Kołodziejczyk, Arnold Wielbacki.

Myśliwi

Koło posiadało obwód przy Kiszkowie, w okolicach Dąbrówki Kościelnej oraz teren położony obok drogi nazywanej “betonką”. Przez połączenie tych terenów ustanowiono obwód 28 (obecnie 159).

Z uwagi na powstanie wolnych terenów łowieckich w rejonie Pobiedzisk utworzony został obwód 47 (obecnie 182), który przydzielono do naszego koła.

Aktualnie, po wielu przekształceniach, koło dzierżawi dwa obwody o numerach 159 i 182, prowadząc na nich gospodarkę łowiecką.

Zarząd Koła
Prezes – Ryszard Pazdrowski
Łowczy – Walenty Kaźmierczak
Skarbnik – Ryszard Rakowski
Sekretarz – Jacek Mierzejewski

Przeczytaj jak prowadzimy współczesną gospodarkę łowiecką  >> ŁOWIECTWO <<

Dowiedz się więcej o tym jak pomagamy zwierzynie oraz chronimy środowisko klikając w poniższe wpisy:

  • Chronimy uprawy przed zniszczeniem przez dziki
    Ściśle współpracujemy z rolnikami i gospodarzami.  Dyżurujemy przy polach. Montujemy odstraszacze hukowe. Rozciągamy pastuchy elektryczne. Przepłaszamy zwierzynę.
  • Pomagamy zwierzynie tworząc i dbając o remizy śródpolne…
    Dzięki temu zwierzyna ma dodatkowe miejsca schronienia oraz żerowania.
  • Pomagamy zwierzynie grubej…
    Budujemy lizawki i umieszczamy w nich sól wraz z potrzebnymi do rozwoju zwierząt mikroelementami. Mamy również przygotowane paśniki, w których umieszczamy siano i paszę jeżeli wymagają tego warunki w ziemie.
  • Pomagamy zwierzynie drobnej…
    Przede wszystkim pomagamy zwiększyć ilość zwierzyny drobnej (bażantów, kuropatw, zajęcy, dzikich królików) – poprzez ograniczenie ilość drapieżników w szczególności lisów, jenotów, kun.
  • Pomagamy bażantom i kuropatwom…
    Budujemy podsypy w których wysypujemy mieszanki zbóż. Dzięki temu ptactwu łatwiej jest przetrwać zimie oraz wyprowadzić młode, a przez to zwiększyć i odbudować populację.